Oké, het moet gezegd worden, er gaan weinig dagen voorbij zonder dat ik met kapot erger aan iets kleins. Het heeft meestal te maken met zinloos gegooi met geld of onbegrijpelijke beslissingen door de overheid te maken. Neem het het Erasmus MC Kanker Instituut. Ik heb wat tegen die naam. ook hier manifesteert zich de Engelse ziekten: samenstellingen die ondeelbaar zijn toch uit elkaar trekken. Deze taalaandoening heerst vooral pr- en marketingmensen. Goed is: Kankerinstituut Waarom staat die spatie daar? Welke baas gaat akkoord met een nieuwe naam met een spelfout*? Waarom kreeg het instituut uberhaupt een nieuwe naam? Wat was er mis met de naam Daniël den Hoed Kliniek. Vernoemd naar de arts die aan de wieg stond van de radiotherapie tegen kanker in Nederland. Wat is het belang van het wissen van zijn naam?
Ben ik nu een zeurende nostalgicus? Wellicht. Maar het is een feit dat zo’n naamsverandering serieus geld kost. Er wordt een communicatiebureau ingeschakeld, er gaan managers over vergaderen. Vervolgens wordt onder meer een berg enveloppen, briefpapier en visitekaartjes gedrukt en een website ingericht. Ik zeg: pure geldverspilling. Veel mensen rennen jaarlijks de Roparun, fietsen de Alpe d’Huez op en stoppen wisselgeld in de rode spaarpothoeden (die niet lang meer meegaan, want een verwijzing naar Daniel den Hoed…). En dan steek je als instituut geld in zo iets nutteloos.
Ik stel voor dat we burgerlijk ongehoorzaam zijn en het instituut Daniël den Hoed Kliniek blijven noemen. Net zoals het hele ziekenhuis natuurlijk nog steeds het Dijkzigt Ziekenhuis heet.
*De Nederlandse kankerinstituen maken collectief dezelfde spelfout. De Belgen doen het wel goed met de benaming van hun instituten.